"Jeszcze płacząc, roześmiała się.
- Ty głuptasie! - powiedziała. - To tylko bajka i wszystko to nie jest prawdą. Jak ci nie wstyd tak płakać!
- Ale pani też płacze?
- Ja jestem dziewczynką. Poza tym lubię płakać..."
"Czas tajemnic" to kontynuacja "Chwały mojego ojca. Zamku mojej matki".
Książka jest przede wszystkim opowieścią o chłopcu, który poznając różne oblicza miłości, z każdym dniem patrzy na świat coraz bardziej jak dorosły. Obserwuje zachowanie swojej babci, która pobiła męża - podobno z miłości, patrzy na zakochanych rodziców, a kiedy w jego życiu pojawia się Izabela, przestaje być tylko biernym obserwatorem, zaczyna doświadczać. Poznaje na własnej skórze czym jest miłość, poświęcenie i wreszcie jak smakuje rozczarowanie.
Dlaczego ta książka jest inna niż wszystkie? Opowiada o miłości widzianej oczami dziecka - tej zupełnie poważnej i pełnej uniesień, ale z drugiej strony bardzo słodkiej, na którą czytelnik patrzy z przymnużeniem oka, uśmiechając się do własnych myśli. Dla Marcela 'czas tajemnic' to przede wszystkim wakacje na wzgórzach, kiedy zakochuje się po raz pierwszy i zaczyna dorastać, ale też początek nauki w liceum, gdzie wszystko jest zupełnie nowe...
"I zaczął opowiadać historię, która jest wciąż taka sama, od czasu jak istnieją mężczyźni i kobiety. Pierwsze spojrzenia, potem spuszczone oczy, potem ukradkowe uśmiechy na zarumienionych twarzach."
Dwa słowa o bohaterach? Dobrzy i źli. Po jednej stronie rodzina Marcela i on sam, po drugiej Izabela z rodzicami. Autor, chociaż opisywał swoją miłość do ukochanej, przedstawiał ją w bardzo złym świetle, sprawiając, że nie sposób zapałać do niej sympatią. Iza w oczach czytelnika pozostaje rozpieszczonym dzieckiem, a jej ojciec - pijakiem. Być może był to zabieg nieświadomy, z drugiej jednak strony dodał on lekturze wyrazu pokazując, że miłość (zwłaszcza ta pierwsza) bywa ślepa.
"- Posłuchaj! - powiedział dziadek. - Ty nie nazwałabyś tego szaleńczą furią?
- Nie - powiedziała moja mama. - To jest właśnie miłość."
Przyznaję szczerze, że w mojej wyobraźni świat Marcela wyglądał trochę inaczej, mimo to polecam "La gloire de mon pere" wszystkim tym, którzy skończyli czytanie książki z uśmiechem na twarzy!
Za możliwość napisania recenzji dziękuję wydawnictwu Esprit :)
33 komentarze:
Zachęciłaś mnie i to bardzo a cytaty tylko utwierdziły mnie w przekonaniu, że naprawdę warto przeczytać ,,Czas tajemnic''.I znów mój portfel się uszczupli ech... ;-)
Twoja recenzja przypomniała mi te filmy, z chęcią sięgnę po książkę :)
Brzmi ciekawie, lecz najpierw zacznę od "Zamku..." ;)
Czytałam i nasze odczucia jak wiesz są bardzo podobne. Teraz pędzę oglądac zwiastun:)
Pierwszej części nie czytałam, a szkoda. Jak tylko książki wpadną mi w ręce, zamierzam szybko nadrobić zaległości:)
Lubię ciepłe książki, które zostawiają ślad w sercu... Poprawiają humor, są jak lekarstwo;)
Ciekawi mnie to,że historia jest pisana oczami dziecka.. I w ogóle wydaje się naprawdę dobra;) Postaram się ją znaleźć i przeczytać.
Ciekawa historia. Tylko, czy to nie jest jedna z tych historii, co to po przeczytaniu trudno nam powiedzieć o czym była? Pozostają jedynie bardzo ulotne wspomnienia.
Pozdrawiam.
Szczerze mówiąc, nie słyszałam o tej ani o wcześniejszej pozycji. Mimo wszystko, historia z pewnością warta uwagi. Mam nadzieję, że jak najszybciej zapoznam się z tymi tytułami. :)
Studniówka to świetna sprawa ;) pamiętam, jak świetnie się bawiłam na swojej. Hmm, ale juz tylko o krok do maury od niej, zleci jak nie wiem ;(
Świetny blog:)
U mnie nowy post;>
Miło będzie jak wpadniesz do mnie;)
ja tez zdecydowanie wole plaszczyki ;)!! wydaje sie byc ciekawa historią, moze uda mi sie ja przeczytac ! bo zaciekawila mnie, nie powiem, ze nie !
Brzmi dość nietypowo, dlatego chętnie po nią sięgnę. :) Jednak zacznę od pierwszej części. ;)
Zastanawiam się nad nią ;)
Mam nadzieję, że przeczytam. Pierwszą częścią byłam zachwycona. :)
Pamiętam, że zachęcałaś mnie do pierwszej części tej książki - postaram się ją przeczytać :)
Jeżeli pierwsza część mi się spodoba, to chętnie sięgnę po tę książkę ;))
No proszę, kolejna bardzo pozytywna (i świetna!) recenzja "Czasu tajemnic". Baaardzo mam wielką ochotę przeczytać tę książkę! I to dzięki Tobie w dużej mierze!
Książka wydaje się być bardzo emocjonująca. Tego typu literaturze jest się trudno oprzeć.
Rozglądnę się "Chwała mojego ojca. Zamek mojej matki".
Zapowiada się ciekawie, ale chyba najpierw zacznę od pierwszych części, zanim sięgnę po Czas tajemnic. Pozdrawiam:)
Dziś dotarła do mnie pierwsza część. Jeśli ona mnie zadowoli to z pewnością zaczytam się w tym tomie! :)
to prawda, ten kolor jest piekny ;)! czekam na kolejna recenzje :>
Hm, może dodam tę książkę do świątecznej listy?... :)
Pierwszy tom jeszcze przede mną, ale mam nadzieję, że mi się spodoba :)
Szkoda że kontynuacja, bo pierwszej części niestety nie czytałam. Serie zmniejszają moje szanse na zdobycie ksiązek, bo nie zawsze mnie stać na wszystkie części:)
JA TO CHCE!!! Nie czytałam pierwszej części, ale bardzo chcę przeczytac bo brzmi super.
Mama nadzieję wkrótce zabrać się za pierwszy tom :) Świetna recenzja!
aleee fajnie tuutaj u Ciebie xd.
;).
Nie wiedziałam, że jest kontynuacja. Chcę przeczytać
Nie przeczytałam jeszcze pierwszej części, mam jednak nadzieję, że zmieni się to w najbliższym czasie. ;) Natomiast film, obejrzę bardzo chętnie, o ile uda mi się go gdzieś dorwać. ;)
Nie lubię takich ubogich okładek. Wiem, że nie powinno się książki oceniac po okładce, ale właśnie okładka przyciąga największą uwagę!
Prześlij komentarz