„Mogła się tylko modlić, żeby wytropiono tego mordercę. Jeśli tak się nie stanie, to nie ufała sobie, czy nie przekroczy granicy, za którą leży coś, co uważała za śmiertelny grzech. Bez wahania poszłaby za Maksem do piekła.”
Nowojorska prawniczka, Danielle Parkman, jest kobietą samotnie wychowującą syna cierpiącego na autyzm. Chociaż kocha Maxa nad życie i zrobiłaby dla niego wszystko, nie jest w stanie zapewnić mu odpowiedniej opieki. Chłopiec zostaje umieszczony w szpitalu psychiatrycznym, gdzie jego stan gwałtownie się pogarsza. Problemy piętrzą się jak góra lodowa, by osiągnąć szczyt w momencie, kiedy Max zostaje oskarżony o morderstwo. Danielle nie wierzy w winę swojego syna, nie zmienia to jednak faktu, że wszystko świadczy przeciw niemu...
Książka została podzielona na trzy części - wszystkie w równym stopniu wciągające, a jednak różniące się nieznacznie. Początek to opis relacji pomiędzy zapracowaną i ambitną prawniczą, Danielle Parkman, a jej autystycznym synem, Maxem. Autorka skupia się tutaj na psychice głównej bohaterki, próbując przybliżyć czytelnikowi uczucia, jakie wypełniają ludzi w chwilach szoku i przygnębienia, gdy nie mogą i nie chcą zaakceptować otaczającej ich rzeczywistości. Kiedy w szpitalu zostaje zamordowany młody chłopiec, rozpoczyna się część druga - powieść psychologiczna zmienia się w kryminał. Danielle poszukuje śladów, które pomogłyby odciągnąć uwagę całego świata od pomysłu, że mordercą jest jej syn. Jej umysł analityczny pracuje na najwyższych obrotach, a serce wciąż i mimo wszystko wierzy, że zna prawdę. O procesie, w którym oskarżonymi są Max i Danielle, czytamy w części trzeciej, gdy rozwiązanie zagadki jest już na wyciągnięcie ręki...
"Czy kiedykolwiek jeszcze zdoła go odzyskać?"
Dotknąć prawdy to pierwsza książka Antoinette van Heugten, która wcześniej pracowała jako prawnik, co z pewnością w dużym stopniu pomogło przy pracy nad fabułą, a nawet ją ubogaciło. Myślę, że można śmiało pokusić się o stwierdzenie, że powieść jest jednym z najlepszych debiutów tego roku! Już sama okładka przyciąga wzrok, a tytuł jest zapowiedzią chwil spędzonych z naprawdę dobrą lekturą w ręku. Najbardziej przypadła mi do gustu pierwsza, bardziej psychologiczna część książki, która w dużym stopniu gra na uczuciach czytelnika, zmuszając go do przeżywania wraz z główną bohaterką często sprzecznych emocji. Pozostałe części utrzymują napięcie na wysokim poziomie, nie pozwalając odłożyć lektury na bok. Zdecydowanie polecam wszystkim, którzy szukają naprawdę dobrej powieści! Jestem pewna, że książka spodoba się niemal każdemu.
Za możliwość napisania recenzji dziękuję wydawnictwu Harlequin :)
24 komentarze:
Kryminał z tłem psychologicznym - wyśmienite połączenie. O książce czytałam już nie raz, a Twoja recenzja dodatkowo kusi moje czytelnicze zmysły :)
Podpisuje się pod twą recenzją rękami i nogami. Uwielbiam te książkę i naprawdę każdy powinien ją poznać, gdyż jest rewelacyjna.
Z przyjemnością po nią sięgnę, to chyba coś w moim guście. :)
Oj, mam chyba za słabe nerwy na podobną książkę.
Pozdrawiam!
Uwielbiam! A cytaty jak najbardziej trafne ^^ Odczucia po przeczytaniu książki mamy wręcz identyczne, choć ja nie mam ulubionej części ;)
Z chęcią przeczytam, muszę tylko poszukać. :)
Ostatnio przeczytałam całe mnóstwo recenzji na temat tej książki i są one tak pozytywne, że chyba koniec końców się na nią skuszę :)
Bardzo, bardzo dobra okładka. Od razu bym ją wzięła do ręki:)
Poluję na tę ksiażkę od jakiegoś czasu, uwielbiam takie historie:) Twoja świetna recenzja zachęca, oj zachęca:)
Kiedyś musze po nią sięgnąć, bo słyszałam o niej same dobre rzeczy. Chyba nie można przejśc obok niej obojętnie:)
Jestem przekonana, że ten kryminał przypadnie mi do gustu. Cieszę się, bo mam go na liście do przeczytania już od jakiegoś czasu :)
Po książkę być może kiedyś sięgnę. Dziękuję za odwiedzenie bloga, dodaję cię do linków
Gdzieś już słyszałam o tej książce, dlatego z przyjemnością przeczytałam Twoją recenzję i odświeżyłam sobie pamięć na temat powieści. I nie zmieniam zdania - chętnie po nią sięgnę.
Pozdrawiam :)
Sama nie wiem czy to coś dla mnie.. Może kiedyś się za nią wezmę.
Od jakiegoś czasu poluję na tę książkę. Wydaje się byc idealna dla mnie.
Książka leży u mnie na półce i wypadałoby się zmotywować i się za nią zabrać :)
Może i mnie przypadnie do gustu... ;)
to prawda mamy podobną opinię o tej książce, ale to fajnie musimy rozpowszechniać dobrą literaturę :) czekamy na kolejną książkę
hmm jak to się stało że ja Cie nie obserwuje już naprawiam swój błąd
Podpisuję się pod Twoją recenzją nogami i rękami! Naprawdę rewelacyjna książka!! Końcówkę czyta się z zapartym tchem, w pewnym momencie musiałam przerwać, bo miałam palpitacje serca :D Rewelacja!
Brzmi naprawdę ciekawie, choć przyznam, że z taką tematyką muszę utrafić w moment.
Pozdrawiam
Tematyka jest tak kontrowersyjna, że aż przypomina mi powieści Jodi Picoult. A mnie takie rzeczy właśnie fascynują.
Po Twojej recenzji upewniłam się w stu procentach, że warto sięgnąć po tę książkę. :)
Nie mogę się doczekać aż ją przeczytam. Lubie kontrowersyjne tematy.
Trochę kojarzy mi się z "W naszym domu" Jodi Picoult, w której mamy wątek autystycznego syna oskarżonego o morderstwo. Pozdrawiam:)
książkę czytałam parę miesięcy temu i bardzo mi się podobała. utrzymana w stylu Jodi Picoult oraz niesamowicie wciągająca.
Prześlij komentarz